

Scannán faoi na daoine a chaithfidh imeacht, agus faoi na daoine a d’fhéadfadh fanacht ach nach bhfuil.
A film about those who have to leave, and about those who could stay but do not.

“Bíonn an t-oileán ag caint i gcónaí. As Gaeilge a labhrann sé. Fiú na carraigeacha, na gorta, agus an t-uisce féin. Níl ach an t-aon teanga amháin acu. Muna bhfuil sí agat ní bheidh tú in ann a bhfuil le rá acu a thuiscint.”
“The island is always speaking. It speaks in Irish. Even the rocks and the fields and the water. They only know the one language. If you don’t know it, you can’t hear what they’re saying.”

Is breá liom an Ghaeilge toisc go bhfuil sí chomh mealltach. Fileata. Péinteálann sé pictiúir i m’intinn.
I love the irish language because it is so evocative. Poetic. It paints pictures in my mind.
Is iontach an rud é a bheith in ann tacú le scannán a dhéanann ceiliúradh ar shaol na hÉireann i nGaeilge!
To be able to support a film celebrating Irish life in the Irish language is amazing!
Just another small reason I love the Irish language: bláthach – the Irish word for buttermilk. Interestingly, the same word is used on the island of Cléire to describe a flat, calm sea or the water in the harbour!